യുക്തി രാഹിത്യത്തിൻ്റെ കെട്ട കാലം

  "ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകളിലെല്ലാം ജീർണതയുടെ ഒരു ഘടകമുണ്ട് " എന്ന് 1885 ൽ നീഷ്യെ (ever-suspicious and iconoclastic) എഴുതുകയുണ്ടായി. ഇത് കേവലം സാംസ്കാരിക പ്രസ്താവന മാത്രമല്ല. പ്രബുദ്ധ കാലഘട്ടത്തിലെ ഉയർന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളിലും അശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തിലും നേഷെയ്ക്ക്(Nietzche) വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറം നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളാണ് നമുക്ക് അവതരിപ്പിക്കുക.

 സ്വയം നിറവേറ്റുന്ന പ്രവചനങ്ങളെ കുറിച്ച് ആധുനികതയുടെ സമൂലമായ  വിമർശകർ  ഗുരുതരമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാറുണ്ട്. യുക്തിബോധം,  ശാസ്ത്രം, സാങ്കേതികവിദ്യ,  ജനാധിപത്യത്തിനുള്ള അവകാശങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ശാന്തമായ ലോകത്തിന് പകരം നിയമവാഴ്ച്ച,  യൂറോപ്യൻ സാമ്രാജ്യത്വം, കോളനിയലിസം,  ബാലവേല,  മുതലാളിത്ത ചൂഷണങ്ങൾ,  വർഗീയകലാപങ്ങൾ,  അടിച്ചമർത്തലുകൾ എന്നിങ്ങനെ കുഴപ്പം പിടിച്ച ചിത്രങ്ങളാണ് അവർ കാണുന്നത്. 

ഓസ്വാൾഡ് സ്പെൻഗ്ലർ (Oswald Spengler), മാർട്ടിൻ ഹിഡിഗർ(Martin Heidegger) എന്നിവരിൽ നിന്ന്

 ടി. എസ്. എലിയറ്റ് (T S Elliot), മൈക്കൽ ഫൗകൾട് (Michel Foucault ) ലൂടെ പാശ്ചാത്യ ബുദ്ധിജീവികളുടെ എണ്ണം കുറയുകയും ധീരമായ പുതിയ ലോകത്തിന്റെ മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശ തത്വങ്ങൾ എല്ലാംതന്നെ അപചയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ നിഹിലിസ പ്രതിസന്ധിയെ മറികടക്കണമെന്ന് ചിലർക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. ചിലർ അതിനെ തള്ളിക്കളയുന്നു.ഇത് പാശ്ചാത്യ ആധുനികതയുടെ നിലനിൽക്കുന്ന വിരോധാഭാസങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഒരു വശത്ത് യൂറോസെൻട്രിക്  ലോക വീക്ഷണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു പുതിയ ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ വളരെയധികം ആത്മവിശ്വാസവും സന്തോഷവും. 

മറുവശത്ത്, ബുദ്ധിജീവികൾക്കൊപ്പം വ്യാപകമായ മണ്ടത്തരവും ആഴത്തിലുള്ള അവിശ്വാസവും നിലനിൽക്കുന്നു. ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ അഹങ്കാര അവകാശവാദങ്ങൾക്കെതിരെ പണ്ഡിതരും കലാകാരന്മാരും നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ രണ്ട് യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ  ആധുനിക ചരിത്രം രൂപപ്പെടുന്നുണ്ട്.ഒടുവിൽ പശ്ചാത്യ ആധുനികത വിജയിച്ചു. അവർ അപാരമായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെയും സമാനചരിത്രങ്ങളുടെയും ലോകത്തേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ചിലത് വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾക്ക് വന്യമാണ്. അവയെല്ലാം ലജ്ജാകരവുമാണ്.ചരിത്രത്തിൽ ഇത്രയധികം സമൃദ്ധി കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ ധനികനും ദരിദ്രനും തമ്മിലുള്ള വലിയ വിടവ് നാം കണ്ടവരാണ്. ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ വലിയ മുന്നേറ്റം നടത്തിയെങ്കിലും മതവിശ്വാസവും പരമ്പരാഗത ധാർമികതയും മാറ്റി സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ അവർ  പരാജയപ്പെട്ടു. പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ നിഗ്രു ലിറ്ററേച്ചർ, സാഹിത്യ രഹസ്യങ്ങൾ, ഫാന്റസികൾ എന്നിവയോടുള്ള താല്പര്യം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആധുനിക ലോകത്തിലെ മതേതരവും ശാസ്ത്രീയവുമായ ശക്തികളാണ് മതങ്ങളെ മാറ്റി നിർത്തുന്നത്. എന്നാൽ അവർക്ക് പൂർവ്വാധിക്യ  ഊർജ്ജത്തോടെ ഒരു തിരിച്ചുവരവും ഉണ്ട്. ഇതെല്ലാം എക്കാലത്തെയും സങ്കീർണ്ണമായ ആധുനിക ജീവിതത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദകരമായ സംവിധാനങ്ങളെ തകർക്കപ്പെടുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, ആധുനികലോകത്ത് യുക്തിയും യുക്തിരഹിതവും നിലവിലുണ്ട്. പിന്നെ എന്ത് രാഷ്ട്രീയ വിപരീതമാണ് അവസരവാദികളും നിയോയോകോൺ പണ്ഡിറ്റുകളും അവകാശപ്പെടുന്നത് !! ഇതിന് ഇസ്ലാമിന്റെയോ മറ്റു മതവിശ്വാസങ്ങളുടെയോ ധാഷ്ട്യവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. നിലവിലെ ആന്തരിക വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും അനീതികളും കാണാൻ മുസ്ലീങ്ങളും മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഈ ഒരു സംവിധാനം വ്യക്തമായ തെറ്റ് മാത്രമല്ല,  അപകടകരവുമാണ്. കാരണം,ഇത് പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിലെ ഇസ്‌ലാമിക വിരുദ്ധ,  ഇസ്ലാമോഫോബിക്  പ്രവണതകളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. അത് ന്യായീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം  വംശീയതയെയും സാധാരണമാക്കുന്നു. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിലെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയത്തെ ഹൈജാക്ക് ചെയ്യുന്നു.അതാകട്ടെ,  മുസ്ലിം ലോകത്തെ അക്രമാസക്തമായ തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.ഇതെല്ലാം പരസ്പര സ്വയം നശീകരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

ആധുനികതയുടെ പദ്ധതി പരാജയത്തിന് ഇസ്‌ലാമിനെയും മുസ്‌ലിംകളെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ഒരു തന്ത്രമല്ല. അതിന്റെ പോരായ്മകളെ മറികടക്കുക.' ആധുനികത ഇസ്ലാമിനെതിരായ യുക്തിരഹിതം ' എന്ന് പറയുന്നത് യുക്തിരഹിതമാണ്. അതാകരുത്  ഇസ്ലാമിക, പാശ്ചാത്യ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ സങ്കീർണത മനസ്സിലാക്കാനുള്ള യുക്തിസഹമായ നീക്കം. താരതമ്യം ചെയ്യൽ ഒരാളുടെ ആശയങ്ങളെ മറ്റൊരാളുടെ യാഥാർഥ്യങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ പാടില്ല. മുസ്ലിം വിഭാഗത്തിന് ഇതൊരു സുരക്ഷാപ്രശ്നം എന്ന നിലയിൽ നാം ആന്തരിക അസ്വസ്ഥയിലേക്ക് കണ്ണടയ്ക്കുകയാണ്. പകരം, ഒരു കംഫർട്ട് മേഖലയിൽ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചാലും ഇത് അവർക്കും ദോഷകരമാണ്. എല്ലാത്തിനും പടിഞ്ഞാറിനെയോ ആധുനികതയെയോ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് മുസ്ലിം വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒരു തെറ്റ് തന്നെയാണ്. ഇതിൽ യൂറോസെൻട്രിക് ഇസ്ലാംഅക്രമികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യാസമില്ല.ഞങ്ങളുടെ മൂല്യങ്ങളിൽ സ്വയം നങ്കൂരമിടുന്നത് എല്ലാ വിശ്വാസ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കും വിരുദ്ധമാണ്. വിമർശനാത്മക ചിന്തയുടെയും ലോകത്തോടുള്ള തുറന്ന നയങ്ങളുടെയും അഭാവത്തിൽ അത് ഒരു ഒഴികഴിവായിരിക്കരുത്.നേരെമറിച്ച്, " സത്യത്തിനും നീതിക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുകയും ലോകത്തെ അർത്ഥവത്താക്കി ബുദ്ധിപരവും സദ്ഗുണവുമായ ആവാസവ്യവസ്ഥയാക്കി മാറ്റണം" എന്ന് ഖുർആൻ നമ്മെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.

യുക്തിയും യുക്തിരഹിതവും ലോകത്ത് ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുകയും പരസ്പരം അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും മല്ലടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ഇത് സുപ്രധാന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ നടത്താൻ  നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പുണ്യത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പാതയിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കാൻ ന്യായ വാദത്തിനുള്ള അവസരം നമ്മൾ നൽകുമോ എന്നതാണ് ആശങ്ക !!

ഇബ്രാഹിം കലിൻ

വിവ: മുഹമ്മദ്‌ സാബിത്ത്

(Deputy Head of the Security and Foreign Policy Council of the Turkish Presidency. )